fbpx

Even de veerkracht versterken

Versterk je veerkracht_Stairs Coaching

Diep gezonken of juist slim?

Wanneer je zo diep gezonken bent dat je foto’s van je neusgaten en van je blote onderbenen gaat plaatsen…🤔 Ik heb het er voor over, want ik deel graag met jullie dat ik hier in mijn favoriete yogapose een heerlijk momentje voor mezelf beleef. Benen tegen de muur, hier en daar een kussentje en hoppa: zes minuten lang lekker lui blijven liggen😌. En slim is het ook.

Rust in lijf en leden

Even een paar maanden terug. Voordat iedereen goed en wel besefte dat we in een heuse lockdown zaten, had yogadocent Ciska in een mum van tijd alles voor elkaar om over te stappen naar onlinelessen. We moesten er een beetje aan wennen, zij voorop. Maar ze deed het gewoon en daar werden wij leerlingen erg blij van. Yin yoga is een rustige, ontspannen les. De houdingen die je aanneemt helpen je gewrichten en het bindweefsel te versoepelen. Ideaal voor zo’n niet-veerkrachtig lijf als het mijne.🦴🦾✌🏻 De bonus is dat yin yoga ook mijn hoofd rustig maakt, want ik kan de ontspanning in al die houdingen – de meeste houdingen vergen iets meer werk dan benen-tegen-de-muur – alleen bereiken als ik mij volledig richt op waar ik mee bezig ben. Stiekem aan to-dolijstjes denken, je afvragen wat je morgen gaat koken of hopen dat je lief de hond heeft uitgelaten werkt niet. Maar dat gebeurt natuurlijk wel 😇 En je voelt het meteen; in plaats van ontspanning in je rug of schouders slaat de kramp toe. Dan is het tijd om een lekkere diepe zucht naar die spieren te sturen. Dat is trouwens best een voordeel van deze les. Als deelnemers staan we op mute, dus je kunt schaamteloos zuchten, gapen en wat dies meer zij😉.

Balans en rente

Ik heb het vaak over de balans tussen inspanning en ontspanning. Voor mij is dit een manier om de balans op peil te houden. Fysieke èn geestelijke ontspanning waarmee je je veerkracht versterkt.

Nu lijkt het een beetje of ik aandelen heb, maar dat is niet zo. In tegenstelling tot aandelen levert yoga pas echt rente op🙂

Vrees of vleugels, hoe ga jij naar je werk?

Is dit nog wel mijn plek?

Er was een tijd dat ik dacht dat ik nooit meer een andere baan zou willen. Die tijd ging voorbij. Ik ging mij afvragen of dit nog wel mijn plek was en raakte verstrikt in het idee dat er geen alternatief was. Dat ik aan de ene kant nooit meer ander werk zou krijgen en dat ik aan de andere kant niet wist hoe ik het werken op deze manier tot mijn pensioen vol kon houden.

Vragen die helpen

Als je in zo’n situatie zit is het goed om je een paar dingen af te vragen. De antwoorden kunnen je doen inzien dat je het zo slecht nog niet hebt. Je gaat je werk, je collega’s, de organisatie opnieuw waarderen en kunt weer vol goede moed aan de slag. Je kunt er ook achter komen dat er grote verschillen zijn tussen jou en je werk. Dat kan gaan over bedrijfscultuur, taken, collega’s of de organisatie. Dan heb je nog steeds een keuze: je accepteert die verschillen en je gaat door of je slaat een andere weg in.

Vragen die kunnen helpen:

  • Wat betekent werken voor mij? Wat vind ik belangrijk?
  • Wat wil ik absoluut niet missen in mijn werk?
  • Waar krijg ik vleugels van? Hoe vind ik dat terug in mijn functie, bij mijn taken, met collega’s?
  • Wat zuigt mij leeg? Heeft dat met mijn werk te maken of met iets anders?
  • Welke waarden zijn voor mij belangrijk? Wanneer worden die gevoed? Zijn er op mijn werk waarden die mij voeden? Zijn er waarden die botsen met de mijne? Hoe vaak gebeurt dat en hoe ga ik daarmee om?

Na anderhalf jaar – met bovenstaande vragen kan dat sneller – was ik eruit. Ik sloeg een andere weg in.

Geen talent, wel vleugels

Olieverf op doek – Masha Trebukova

Als zelfstandige moet ik er hard aan trekken om in het woud van coaches mijn plek op te eisen. Ik ben mijn eigen werkgever en werknemer met alle bijbehorende taken. Voor sommige van die taken heb ik geen talent. Dan heb ik een off-day. Daar staat tegenover dat ik mij nog steeds trots voel dat ik ooit die stap heb durven zetten. Dat ik niet ben blijven hangen in de situatie. Dat ik mij verder ontwikkeld heb. En dat ik daardoor werk kan doen waar ik vleugels van krijg.

Veerkracht en angst in virustijden

Wat een vreemde tijden, vind je niet? Al verlang ik naar het normale leven, ik moet zeggen dat het thuis blijven, het videobellen en het achter glas zwaaien begint te wennen. Al ben ik soms ook wel een beetje bang. Bang dat mijn dierbaren ziek worden, zorgen over rekeningen die betaald moeten worden, bang om zelf ziek te worden. Gisteren weigerde ik mijn koffie to go omdat de medewerker met blote handen het dekseltje op de beker had gedaan. Ik voelde mij een zeur, maar ik voelde ook een soort overlevingsdrang. Om geen corona te krijgen geven we elkaar geen hand en houden we anderhalve meter afstand. Winkelwagentjes worden na elk gebruik ontsmet. Dan laat je toch geen vreemde aan je drinkbeker rommelen? Enfin, als je mij dit een maand geleden had voorspeld zou ik je vreemd hebben aangekeken.

Mocht je ook weleens bang zijn, dan hoop ik dat je iets hebt aan deze tips:

Voorzorgsmaatregelen

  • Al die voorzorgsmaatregelen zijn er om te voorkomen dat het coronavirus zich verspreidt. Ze zijn niet altijd leuk, maar wel simpel en effectief. Ik heb dierbaren die werken in de zorg en dierbaren die afhankelijk zijn van zorg. Zij kunnen zich niet altijd aan de anderhalve meter afstand houden en hebben niet altijd de juiste beschermingsmiddelen. Des te belangrijker is het dat ík die afstand houd en mijn handen goed was. Daarmee heb ik invloed op mijn eigen gezondheid en die van anderen. En juist bij angst is het fijn om ergens invloed op te hebben.

Afleiding

  • Zorg voor een verzetje. Afleiding helpt. Werk, je hobby’s en muziek zijn een paar dingen die afleiding kunnen bieden. Van welke muziek word jij blij of rustig? Zorg dat je deze liedjes bij de hand hebt. Je kunt ze ook op een bepaalde tijd automatisch af laten spelen.

Vorige week heb ik voor het eerst broodpudding gemaakt. Door iets te creëren en het volgen van het recept kon ik mijn gedachten verzetten. En ik had gelijk een lekker toetje😉

Meditatie

  • Met meditatie leer je je gedachten te beheersen. Dat is heel nuttig als je last hebt van angst. Mediteren moet je leren dus begin eenvoudig, bijvoorbeeld met een ademhalingsoefening. Kijk bij je (online)bieb, op internet of in de appstore voor meditatieoefeningen.

Hier en nu

  • Blijf bij vandaag, in het hier en nu. Als je zorgen hebt over de toekomst of piekert over wat in het verleden is gebeurd, vraag je dan af of dat zin heeft. Doe je er inzichten mee op? Kun je voor die zorgen of angst een oplossing bedenken? Dan heb je er iets aan. Anders heeft piekeren geen zin en kun je beter proberen de situatie te aanvaarden.

Schrijf je inzichten en oplossingen op en noteer er ook bij wanneer je met die oplossingen aan de slag gaat. Hiermee krijg je regie over je zorgen en angst.

Bewegen

  • Beweeg! Bewegen is een goede remedie tegen bang zijn. Het helpt je fysiek en mentaal te ontspannen. De sportclubs zijn dicht, maar er zijn genoeg alternatieven. Wandel door je buurt, ren, zet de radio aan en dans, loop een paar keer de trap op en neer, hoelahoep of ga naar YouTube en doe met je (klein)kinderen de z@ppsport@home workout van positivo Nathan Rutjes.

Heb jij nog andere tips? Laat het weten! Ik wens je veel succes en vooral een beetje ontspanning.

Speurtocht

Erkend coach Ingrid Zuure helpt jou vanuit haar praktijk nabij Leiden om veerkrachtig in het leven te staan.

Spoorzoeken

Op het pad achter ons huis hingen deze plaatjes. Regenbestendig en op een meter of vijftig van elkaar. Het leek mij een speurtocht (was weinig fantasie voor nodig). Spoorzoeken, als kind vond ik dat reuze spannend. Samen met vriendinnen en vriendjes paaltjes, pijlen of plaatjes volgen zonder dat je precies weet wat je vindt en waar je uitkomt.

Richting kwijt

Misschien ben ik een beroepsgek aan het worden, maar ik zag er direct een metafoor in. Soms weet je wat je wilt en wat je daarvoor moet doen. Je volgt de pijlen en je krijgt het voor elkaar. Niet altijd sta je erbij stil dat je daar een weg voor af hebt moeten leggen. En soms is er een plaatje weggewaaid en ben je de richting kwijt. Je weet niet meer waar je goed aan doet: gewoon de weg blijven volgen, de afslag nemen of misschien een stukje terug lopen. Ondertussen draai je rondjes.

Twijfels

Vroeger was de oplossing eenvoudig. Je vriendjes en jij, jullie dachten met elkaar mee en samen kwam je er uit. Nu je ouder en gesetteld bent lijkt het een stuk ingewikkelder. Onterecht. Ten eerste horen twijfels bij het leven. Als kind heb je kindertwijfels, als volwassene heb je volwassentwijfels. Wat helpt is om je vraagstuk te vereenvoudigen. Hoe zou je het aan een kind uitleggen, hoe zou een kind hier tegenaan kijken? En net als vroeger helpt het ook op deze leeftijd om er samen over na te denken. Leg je twijfels voor aan vrienden of familie. Een coach kan natuurlijk ook. Want geloof me, het antwoord heb je al in je. Je moet er alleen nog bij zien te komen. Dat kan een hele speurtocht zijn. En die hoef je niet in je eentje af te leggen.

Werkstress door conflicten, je kunt er iets aan doen.

Six or nine? – vervolg

In één van mijn eerste blogs vertelde ik hoe ik – best wel gênant – als groentje in botsing kwam met een ervaren collega. Hier zie je hoe dat precies zat. En niet alleen bij mij kunnen boosheid, ergernis en andere emoties voor werkstress zorgen; als coach zie ik dat ook anderen daarmee te maken hebben. Voor jou als veertiger en vijftiger is dat extra spannend, want op deze leeftijd is van baan switchen geen sinecure. Maar langdurig met stress naar je werk gaan is behoorlijk ellendig en zelfs ongezond.

Loop jij vast in de samenwerking met collega’s? Je kunt er iets aan doen. Vaak speelt onbegrip een rol. Dan helpt het om de boel eens van de andere kant te bekijken. En dat is waar ‘m de kneep zit, want dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Zeker als je boos of teleurgesteld bent. Daarom geef ik je een paar nuttige handvatten die je helpen door een andere bril te kijken. Misschien vergt het een beetje oefening, maar met deze tips

– verbreed je je blik en ontwikkel je jezelf

– heb je minder spanning en stress

– ben je productiever en efficiënter

– werk je met meer plezier

– versterk je je veerkracht

Probeer het maar eens.

TIP 1 Zoek een ander perspectief

Sta je aan de kant van de zes, dan zie je alleen die zes. Terwijl je collega een negen ziet. Hoewel jullie het allebei correct zien zul je het nooit eens worden. Als je náást hem gaat staan, zie je het andere perspectief. En wellicht komt hij (of zij natuurlijk) dan ook even bij jou staan. Ik verzamelde op die bewuste dag wat producten die op de foto moesten en liep het magazijn uit. De chef (her)kende mij niet. Bij iemand die dagelijks te maken heeft met verduistering van goederen gaan er dan bellen rinkelen. Hij floot mij terug, enigszins tot mijn verontwaardiging. Ik deed toch gewoon wat mijn afdeling vroeg? Het werd helemaal ongemakkelijk toen een stuk of vijf jongemannen stopten met het stapelen van dozen en ons grijnzend gade sloegen. Zie dan nog maar eens dat andere perspectief te vinden. Mij lukte het in ieder geval niet, maar met de kennis van nu zou ik zeggen: had je in zijn positie verplaatst en zie dat hij in zijn maag zit met tientallen parfums en vitaminepillen die dagelijks verdwijnen. Het is een kleine moeite om van tevoren uit te leggen wat je komt doen. Wellicht begeleidt hij je. Dan ziet hij wat je doet en voor jou is het fijn dat er iemand mee loopt die in een magazijn met duizenden artikelen de weg weet.

Win – win.

TIP 2 Bekijk de situatie van een afstand

Doe alsof je van een afstandje meekijkt. Je staat overal buiten en probeert onpartijdig en onbevooroordeeld te kijken. Wat zou je zien? Hoe reageert iedereen op elkaar? Waar gaat het over? Op welk moment gaat het mis? Ik zou het mooi aan die magazijnmedewerkers kunnen vragen, ze bleven niet voor niets staan. Ergens trokken we hun aandacht…. Dat had vast met lichaamstaal en toonhoogte te maken. ‘Waar ga je heen?’ kun je op een heleboel manieren uitspreken. En daarmee lok je net zo veel uiteenlopende reacties uit.

TIP 3 Heb oog voor elkaars doelen en drijfveren

Realiseer je dat niet iedereen met dezelfde doelen werkt. Doelen verschillen per afdeling en functie. Ik werkte op een marketingafdeling. Daar kijken ze anders naar geld en producten dan de boekhouder of de magazijnbeheerder (en dat is een goede zaak).

Drijfveren zijn persoonlijker dan doelen, ze komen van binnenuit en zitten dieper. Dus als het daar botst, botst het goed. Tenzij je inziet dat jullie elkaar aanvullen (je collega is goed in iets wat jij moeilijk of onbelangrijk vindt en andersom) en dat je uiteindelijk in dienst van hetzelfde bedrijf werkt. Je hoeft niet kritiekloos te zijn, maar respecteer de uitgangspunten van de ander, ook als ze haaks staan op de jouwe.

TIP 4 Onderscheid de feiten van je gevoel

De feiten zijn één, hoe jij ze opvat is een tweede. Welke gebeurtenis roept emoties bij je op? ‘Ik loop met artikelen het magazijn uit. Hij kent mij niet. Hij spreekt mij aan.’  Dat is de zakelijke omschrijving, tot zover is er niet veel aan de hand. Maar dan: ‘Ik krijg het gevoel dat hij mij van diefstal beschuldigt en dat maakt dat ik geïrriteerd, zelfs een beetje beledigd, reageer. Hij krijgt dan het gevoel dat ik zijn gezag niet serieus neem en dreunt op ferme toon, met uitgestoken vinger naar mij wijzend de huisregels van zijn ploeg op. Een ploeg waarmee ik op dit moment geen enkele betrokkenheid voel.’ Je begrijpt, dit is een neerwaartse spiraal.

Als je merkt dat je gevoel heviger is dan gepast, vraag je dan af hoe dat komt. Meestal heeft het te maken met ervaringen die je eerder in je leven hebt opgedaan. Ik kon er vroeger slecht tegen als ik, thuis of op school, straf kreeg voor iets wat ik niet gedaan had. Dat soort dingen neem je toch een beetje mee en zo schoot ik al snel in het rood toen ik dacht dat de goede man mij van diefstal verdacht. De aanwezigheid van omstanders versterkten mijn weerstand, maar ook dat is op een gevoel gebaseerd.

Wat kan de reden zijn geweest dat hij mij aansprak? Was het zijn bedoeling om mij te beschuldigen? Of om mij boos te maken? Ik denk het niet. Zie ook tip 1 en 3 over het andere perspectief, doelen en drijfveren.

TIP 5 Bedenk dat je een ander niet zomaar kunt veranderen en probeer het dan ook niet

Wat je wel kunt veranderen is de manier waarop jij tegen de situatie aankijkt. En toch…wie weet wat dat bij de ander in werking zet. Want als je oprecht probeert om iemand te begrijpen, dan zal hij jou ook beter gaan begrijpen. Dat maakt de kans groter dat hij even bij jou komt staan en zegt ‘Verrek, zo lijkt het wel een zes…’.

TIP 6 Hang dit plaatje boven je bureau

Of boven je bed. En kijk er regelmatig naar. Voor mij was het verrassend en verrijkend hoe zo’n plaatje nieuw inzicht bracht bij een oude gebeurtenis. En ik kan nog wel meer situaties bedenken waarin dit geholpen zou hebben. Gelukkig zijn we nooit te oud om te leren!

Bij welk conflict kan jij deze handvatten gebruiken? Ik wens je veel succes!

Feel the fear: wat is jouw dilemma?

Erkend coach Ingrid Zuure helpt jou vanuit haar praktijk nabij Leiden om veerkrachtig in het leven te staan
Hier zie je mijn zus op een quad in de woestijn. Die doet dat gewoon:-)

“Feel the fear and do it anyway.” Dat hoorde ik een paar dagen geleden op de nieuwjaarsreceptie van de ondernemersvereniging. Ik had meteen een beeld. Hoe ik als kind in de rij bij de Python stond. Hoe ik als student door een grottenstelsel kroop dat zo smal was dat een klasgenoot met een maatje meer bijna vast kwam te zitten. Hoe ik al jong mijn eerste kind kreeg. En natuurlijk hoe ik een paar jaar geleden mijn baan opzegde en voor mijzelf begon.

Midlife

Ben je veertiger of vijftiger? Dan herken je misschien dat dilemma: het roer wel eens om willen gooien, maar aarzelen. Omdat iets je tegenhoudt. Omdat je de consequenties niet kunt overzien. Omdat je nou net van alles hebt opgebouwd.

Opluchting

Soms is angst gezond. Dan zegt je ingebouwde waarschuwingssysteem dat je alert moet zijn of dat je niet heel verstandig bezig bent. Zoals in die grot😉. Maar als angst je belemmert om te doen wat je graag wilt – verhuizen, van baan veranderen, een reis maken, je haar afknippen – , dan is dat toch zonde? Dus voel de angst en accepteer hem. Zet die spannende stap en geniet van de opluchting. Wees trots dat je het gedaan hebt. Feel the fear en kom in beweging. Wie weet hoe ver het je brengt.

Waar dacht jij aan toen je dit las?

 

Wil je de stap samen zetten? Dat kan! Kijk hier

Wat te doen als je een offday hebt: zeven praktische tips.

Erkend coach Ingrid Zuure helpt jou vanuit haar praktijk nabij Leiden om veerkrachtig in het leven te staan.

Vierkante wielen

Mijn eerste werkweek na de vakantie startte met een offday van de ergste soort. Hier geef ik prijs hoe ik de dag door wist te komen, al moest ik wel alles op alles zetten. Hoofd en handen leken volledig uitgeschakeld en wat ik ook probeerde, ik kreeg de trein niet rijdend. Een half uur wachten op nieuwe inlogcodes omdat je zes keer je wachtwoord verkeerd intikt, het was mij niet eerder overkomen. Die onverwachte tijdstraf greep ik aan om wat papierwerk te ordenen en ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik had er een vrij alternatief alfabet van gemaakt. Het gevoel dat ik op vierkante wielen reed maakte mij zo moedeloos, dat ik aan het externaliseren sloeg. Lag het niet gewoon aan de mannen die op de etage boven mij met zwaar elektrisch gereedschap raamkozijnen aan het vervangen waren? Ja! In ieder geval een beetje. Want naast de kozijnen zaagden ze ook een stroomkabel door. Helemaal in de geest van mijn werkdag.

Vrijheid

‘Weet je wat?’ dacht ik, ‘Ik skip alles, ga een stevige strandwandeling maken en ergens koffiedrinken waar het chill is. Dat is de vrijheid van een zzp’er.’ Die gedachte gaf zo’n opgelucht gevoel dat ik mijn laptop bijna had dichtgeklapt. Want een fijn idee was het zeker, maar was het ook een goed idee? Nee.

Vluchten

Naast vrijheid had ik ook verantwoordelijkheid. De rest van de week moest ik goed beslagen ten ijs komen en dat vroeg enige voorbereiding. Met vluchten, de ware behoefte achter het strandidee, zou ik het probleem niet oplossen maar voor mij uit schuiven. Doorbijten en onder ogen zien dat ik deze offday moest ondergaan was hoe dan ook een beter plan. Maar hóe pak je het aan als alles zo moeizaam gaat?

Van offday naar opstart: 7 praktische tips

1. Vecht niet tegen jezelf.

Vechten kost kracht en die energie heb je nu hard nodig voor andere zaken. Leg je erbij neer dat het vandaag moeizaam gaat en bedenk dat een zware offday maar zelden voorkomt.

2. Vergeet voor één dag alles wat je geleerd hebt over efficiënt werken.

Adviezen om met een grote, moeilijke klus te beginnen (liefst ook nog in de ochtend!) frustreren alleen maar. Lezen van rapporten over thema’s die niet je tweede natuur zijn? Morgen weer een dag.

3. Over tweede natuur gesproken, wat zijn de aller-makkelijkste klussen die je te doen hebt?

Zijn er dingen die zó makkelijk voor je zijn dat je ze amper als werk beschouwt? Daar begin je mee, ook als ze niet belangrijk of dringend zijn. Makkelijk hoeft trouwens niet te betekenen dat een klus eenvoudig is. Als je ergens goed in bent of ergens veel van af weet is het voor jou makkelijk, ook al gaat het om hogere wiskunde.

4. Wat is de aller-leukste taak die op je to-dolijst of in je functieomschrijving staat?

Kijk nog steeds niet naar belangrijk of dringend, maar echt alleen naar leuk. Met deze klussen laad je de batterij op. En met die energie kun je aan de volgende klus beginnen. Moet je nagaan wat er met je batterij gebeurt als makkelijk en leuk ook nog eens samengaan…

5. Zoek kleine taken.

Dingen die je in minder dan een half uur kunt voltooien. Of hak grote taken in kleine stukjes. Lees van dat rapport alleen de samenvatting. Zo kun je al voor de lunch een paar projectjes afvinken en zie je dat de trein toch blijkt te rijden. Dat geeft moed.

6. Vijzel je gemoedstoestand op door je omgeving te veranderen.

Met een andere plek, een andere kamer of je bureau een kwartslag gedraaid kun je je al beter voelen. Voeg daar je favoriete muziek of een app met achtergrondgeluiden (koffietentjesgeroezemoes, vogel-getsjilp) bij, gooi het raam open en zorg voor meer of minder licht.

7. Vraag hulp.

Doe iets samen wat je normaal gesproken alleen zou doen. Vraag een collega je bij te praten in plaats van dat je je door een stapel verslagen heen moet worstelen. Lucht (kort) je hart bij iemand op of buiten je werk. Wie weet krijg je een hart onder de riem.

Het nut van dit lijstje? Hiermee doorbreek je de neerwaartse spiraal. Je vermijdt dat je energie weg gutst zonder dat je iets bereikt. Je steekt je tijd in taken met een hoge kans van slagen. Daar ga je je beter van voelen. En dat bezorgt je energie.

Vluchtgedrag of veerkracht?

Er is niets mis met het inlassen van een break. Sterker nog, het kan je veel opleveren. Vraag je alleen af wat je motief is. Doe je het om een lastige situatie te ontlopen dan hou je jezelf voor de gek. Als je ondanks dat het stroef gaat toch probeert iets voor elkaar te krijgen, laat je in ieder geval zien dat je veerkracht hebt en je verantwoordelijkheid neemt.

Succes en bedenk: aan alles komt een eind, ook aan een offday. Ik kon de volgende dag de draad weer oppakken, met op de achtergrond een lekker muziekje. Zonder dat het een noodgreep was.

En jij, hoe ga jij een offday te lijf?

Hoe een paard mij feedback gaf

Grenzen aangeven

De paarden hadden mij tot nu toe volkomen genegeerd. Ze waren druk bezig hun lippen onder het hek door te wurmen om stukjes gras uit het naastgelegen weiland te bemachtigen. Pas toen ik pionnen neerzette om symbolisch mijn grenzen aan te duiden, draaide Britthee, een grote, statige merrie, zich om. Zonder omwegen liep ze op een kegel af en begon er met haar neus tegenaan te duwen. De oranje punt zwiepte van links naar rechts, kwam akelig dicht bij de grond, maar veerde uiteindelijk toch weer op. Het scheelde weinig of mijn grenzen lagen in het natte zand. Toch was dit precies waar ik voor kwam.

Paarden zijn perfecte coaches.

Ze hangen je niet op aan een ongelukkige uitspraak van twee weken geleden, ze kijken niet hoofdschuddend je psychologische test na en ze schrijven geen verslag waar je je zes kantjes lang doorheen moet worstelen. Ze luisteren gewoon hoe je stem klinkt. Ze kijken wat je doet en hoe je je beweegt. Zo bepalen ze of je interessant bent of dat ze je lekker links gaan laten liggen. En – van levensbelang – zo schatten ze in of je bedreigend dan wel betrouwbaar bent. Of ze je willen volgen of dat ze denken ‘Nou, je kan me nog meer vertellen’. Probeer maar eens een paard mee te krijgen dat zich schrap zet. Boezem je daarentegen vertrouwen in, dan heb je niet eens een leidsel nodig. Dat is hun feedback.

Het inzicht

Maar hoe kan je iets beter aangeven dan met fluorescerende pionnen? Toen ik met twee wildvreemde paarden om mij heen aangaf ‘tot hier en niet verder’ was dat voor Britthee een regelrechte uitnodiging om die grens te gaan verkennen. Het lag voor de hand om te denken ‘Zie je, ik geef het niet goed aan’. Aan de andere kant, wat was hier niet duidelijk aan? Het duurde bijna een week voordat ik het inzicht kreeg dat ik met die grens eigenlijk iets afbakende wat ik juist graag wilde delen. Wat Britthee dacht zal ik nooit weten, maar wat ze deed heeft mij op het juiste spoor gezet; die grens strookte niet met mijn verlangen. Grenzen stellen was in dit geval verspilde energie.

En de lichaamstaal?

Hoe betrouwbaar kom ik eigenlijk over? De proef op de som kwam aan het eind van de sessie, toen ik probeerde Britthee mij te laten volgen. Hoe dat afliep zie je in dit filmpje…